راهنمای نوشتن

چند تا نکتهٔ ساده که نوشته‌ها برای ساختن مدل بیشترین فایده رو داشته باشن.

همون‌طوری بنویس که حرف می‌زنی

  • دنبال «دشتی درست و کتابی» نباش؛ همون‌طوری بنویس که تو خونه یا با رفیقات می‌گی.
  • کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن. معنی جمله مهمه، نه ترتیب کلمه‌ها.
  • اگه دشتی‌ها یه چیز رو جور دیگه‌ای می‌گن، جور خودت رو بنویس.
  • اگه یه کلمه تو دشتی همون کلمهٔ فارسیه، همون رو بنویس؛ مشکلی نیست.

املا

  • با الفبای فارسی بنویس، نه فینگلیش.
  • نیم‌فاصله رو مثل فارسی استفاده کن، مثلاً «می‌رم»، «خونه‌ها».
  • اِعراب (زیر و زبر) فقط جایی که بدون اون کلمه اشتباه خونده می‌شه.

سؤال و جواب

  • هم سؤال و هم جواب رو به دشتی بنویس، انگار دو نفر دارن با هم حرف می‌زنن.
  • اگه جواب فارسی با منطقهٔ شما جور نیست (مثلاً اسم یه جا)، می‌تونی جواب رو یه کم عوض کنی.

کی «رد کن» یا «تو دشتی این‌طوری نمی‌گن» بزنم؟

  • رد کن: مطمئن نیستی یا حوصله‌ش رو نداری. اشکالی نداره، جملهٔ بعدی میاد.
  • تو دشتی این‌طوری نمی‌گن: خود جملهٔ فارسی برای یه دشتی‌زبون عجیب یا بی‌معنیه. این‌ها رو بعداً از بانک جمله‌ها برمی‌داریم.

بررسی

  • درسته: یه دشتی‌زبون از منطقهٔ تو همین‌طوری می‌گه، حتی اگه خودت یه کم فرق بگی.
  • غلطه / درستش می‌کنم: معنی فرق می‌کنه، فارسیه نه دشتی، یا اصلاً این‌طوری گفته نمی‌شه. اگه می‌تونی، درستش کن؛ این خیلی کمک می‌کنه.

بریم سراغ نوشتن